Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

«Και ο τίμιος Γάμος οδηγεί στην αγιότητα», Σεβ. Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος

Στς 26 Αγούστου  γία μας κκλησία τιμ τν ερ μνήμη τν γίωνδριανο κα Ναταλίας ο ποοι ταν σύζυγοι. ξίζει τν κόπο πρν ναφέρωμε,τιδήποτε λλο, ν σημειώσωμε κάποια στοιχεα π τν ραία, συγκινητικκα θαυμαστ ζω τν δύο γίων.


ζησαν, στήν Νικομήδεια, στ χρόνια το ατοκράτορα Μαξιμιανο(298).  Ναταλία το Χριστιανή, ν  δριανς εδωλολάτρης. Παρ τς προσπάθειες τς συζύγου του,  δριανς παρέμενε στν «πατρώανσέβειαν», ς ναφέρει χαρακτηριστικ  ερς μνογράφος.

μως, ο προσευχς τς θεοσεβος συζύγου του πιασαν τόπο, εσακούστηκαν πό τόν Θε κα τσι  δριανς, κατ τν το Θεο οκονομία,δηγήθηκε στν εσέβεια. Σ λικία 28 τν, εδε 23 νέους, πιστος Χριστιανος, ν δηγονται στ Μαρτύριο, ν τ πρόσωπά τους λαμπαν πχαρ κα π τν χάρη το Θεοντυπωσιασμένος  δριανς π σα εδε κακουσε, επε στος εδωλολάτρες, τι κα ατς πλέον πιστεύει στν ληθινό Θεό. Συνελήφθη, φυλακίσθη κα βασανίσθη φρικτά.

 εσεβς Ναταλία, γεμάτη χαρ γι τν μεταστροφ το συζύγου της στν εσέβεια, μ προσευχς κα λόγια θερμ κα μ τν παρουσία της στφυλακή, στήριξε τν σύζυγό της,  ποος μ γαλλίαση καί θαυμαστή καρτερία πέστη θάνατον μαρτυρικό.  Ναταλία ζησε πό κοντά τό μαρτύριο το συζύγου της καί μέ ελάβεια σπαζόταν τά δεσμά του. Ο εδωλολάτρες θέλησαν ν κάψουν τ μαρτυρικό του σμα, μαζί μέ τά λείψανα τν λλων Μαρτύρων, λλ δυνατ βροχή, σημεο μέγα κα ατό π τν Θεό, κατέσβεσε τν φωτιά. τσι  Ναταλία λαβε τ σμα το καλλινίνου Μάρτυρος συζύγου της κα τ νταφίασε μ τς δέουσες χριστιανικς τιμές. Μετ π λίγο,πέστη κα κείνη θάνατον μαρτυρικ γι το Χριστο τν γάπη κα τάφη δίπλα στν γιο σύζυγό της.

 γία μας κκλησία γηθοσύνως ψάλλει κατ τν μέρα τς μνήμης τν δύο γίων Μαρτύρων:

«Γυναικς θεόφρονος τος θείους λόγους ν καρδί θέμενος, δριανμάρτυς Χριστο ν τος βασάνοις προσέδραμες, σν τ συζύγ τ στέφος δεξάμενος».

            Πολλο νθρωποι πιστεύουν τι μόνο ο Μοναχο γιάζουν,  γι ν εμαικριβέστερος,  τι εναι πολ εκολο ν φτάσουν στν γιασμ κα τν θέωση ο μοναχο κα σκητς κα πολ δύσκολο ν γιάσουν ο γγαμοι.

Τ τι εναι δύσκολος  δρόμος τς γιότητος, εναι τος πσι γνωστό.πως πίσης εναι γνωσττι καί ο δύο δρόμοι, μοναχισμός δηλ. καί γγαμος βίος, δηγον στν γιότητα.  κάθε δρόμος χει τς δικές του δυσκολίες, τπροβλήματά του, τς παγίδες το διαβόλου, λλ κα τς μορφιές του∙ τν γλυκύτητά του κα τς νεπανάληπτες πνευματικς στιγμές.

Τόσον ο Μοναχοσον κα ο γγαμοι πο βιώνουν τν κατ Χριστν ζωή κα πολιτεία εναι ρωες κα μάρτυρες μέσα στν κοινωνία κα μάλιστα στν ποχή μας,  ποία οδόλως διευκολύνει τς προσπάθειες γιπνευματικος ναβαθμούς.

Δν θ ναφερθ σ γίους σκητς κα Πατέρες τς κκλησίας, λλ θναφέρω παραδείγματα γγάμων γίων, κτς π τ προαναφερθέν, τ ποα μς βεβαιώνουν τι  Βασιλεία το Θεο περιλαμβάνει εωδέστατα νθη, ζεύγηγιόλεκτα, τ ποα μετά πό γνες κα θυσίες κατ Θεν, μετά πό πνευματικ ζωή, μολογία πίστεως, πόνους κα κόπους γι τν νατροφ τν παιδιν τους κα πολλάκις μαρτύριο το αματος, κοσμον τ οράνιο στερέωμα.

Τραν παραδείγματα εναι:

1.       ωακεμ κα  ννα, ο γονες τς περαγίας Θεοτόκου.
2.       Ζαχαρίας κα  λισάβετ, ο γονες το Τιμίου Προδρόμου.
3.       κύλας κα  Πρίσκιλλα (ορτάζουν στς 13 Φεβρουαρίου).
4.      Ο Μητέρες τν Τριν εραρχν, μμέλεια, Νόνα κα νθοσα ( κκλησία τιμ τν μνήμη τους τν Κυριακή, μετ τν ορτ τς παπαντς).
5.       γιος Μεγαλομάρτυς Εστάθιος μέ τήν σύζυγό του Θεοπίστη καί τά παιδιά τους (20 Σεπτεμβρίου).

Κα λλους θ δυνάμεθα ν ναφέρωμε, λλ περιοριζόμεθα στος παραπάνω κα θεωρομε πολ φέλιμο ν κάνωμε λόγο γι τόν γνα κα τςρετς γγάμων γίων, διότι ο γγαμοι δελφοί μας σήμερα, ζον σδύσκολους καιρος κα σηκώνουν βαρ σταυρό, μεγαλώνοντας παιδι μδυσκολίες καί ντιμετωπίζοντας πλεστα προβλήματα.

ποκλινόμεθα νώπιον ατο το γνος κα νθυμούμεθα τν γνα τνδικν μας γονέων, ο ποοι σ ποχς κόμα πι δύσκολες, γωνίστηκαν κακατώρθωσαν ν μς ναθρέψουν μ τ νάματα τς πίστεως στ Θεστε νδυνηθομε ν πηρετήσωμε τν κοινωνία μας,  καθες π τ δικό του «μετερίζι» κα μ τν δικό του τρόπο κατ τν χάρη κα τ τάλαντα, τ πτο Θεο δοσμένα.

Σημειώνομε, λοιπόν, τά ξς, νδεικτικά ς πρός τά φόδια πού εναιπαραίτητα γιά ν σταθ να ζευγάρι στ πόδια του κα ν προχωρήσπερνικώντας τς δυσκολίες τς ζως, φτάνοντας στόν γιασμό καί τήν σωτηρία.

α)   κλόνητη πίστη στ Θεταν τό σπίτι στηρίζεται σ’ ατή τήν βάση, ποτέ δέν θά πέσπως λέγει  ποιητής, μέ τόν δικό του τρόπο:

«Μή φοβηθες τό σπίτι π’ νοιξε
στήν γ βαθειά τά θέμελά του
κι ς λθουν χίλιοι νεμοστρόβιλοι
καί τήν σκεπή του ς ρίξουν κάτω».
. Πολέμης)

ν ντιθέτως πάρχουν μόνο τά λικά γαθά καί δέν πάρχει  θεμέλιος,ς στιν ησος Χριστός, τό οκοδόμημα εκολα κατακρημνίζεται καί σωριάζεται σέ φρικτά ρείπια.

Ατ  πίστη γενν τν σφάλεια, τν προσευχή, τν βεβαιότητα τς ετυχίας,  ποία διασφαλίζεται μ τν μυστηριακ ζω τς κκλησίας. πίσης πίστη στ Θε γενν κα στηρίζει τν γάπη μέσα στ γάμο,  ποία κεταιπεράνω τς σαρκικς σχέσεως καί συναφείας κα κφράζει τν θεμελιώδηνθρώπινη πόσταση σύμφωνα μ τν θεία Εκόνα.  ερς Χρυσόστομοςνομάζει τν Γάμο, «Μυστήριο τς γάπης». Κατ’ ντιστοιχίαν κα Μοναχισμς καλεται «θεον Μυστήριον τς γάπης».

β)  πομονή.  ζωή εναι δύσκολη και γι’ ατό χρειάζεται καρτερία, μέ τήν ποία τίποτε δέν μπορε νά συγκριθ γιος ωάννης  Χρυσόστομος λέγει περί τς πομονς: «πομονς σον οδέν, λλά ατη μάλιστα στίν βασιλίς τν ρετν,  θεμέλιος τν κατορθωμάτων, λιμήν  κύμαντος,  ν πολέμοις ερήνη,  ν κλύδωνι γαλήνη» ς λυμπιάδα, πιστ. ΙΓ΄, 4δ, ΕΠΕ 37, 528)

Εναι ξιοι θαυμασμο ο σύζυγοι, πού μέσα πό πολλές θλίψεις καί δυσκολίες, νέχεια λικν γαθν καί λλα δεινά, φτασαν νά ζήσουν μαζί δεκάδες τν, ως τς τελευτς το βίου των, καυχώμενοι γιά τόν γνα τους καί τήν νατροφή τν παιδιν τους. Εναι πίσης ξιοι παίνου σοι κατά τούς δύσκολους καιρούς μας, νεβαίνουν μαζί τό δύσκολο δρόμο τς ζως γιά νά φτάσουν, μέσα πό τούς γνες τς ελογημένης συζυγίας, στήν θέωση.

γ)  ταπείνωση ποία εναι λίθος σειστος στό οκοδόμημα τς οκογένειας. Δέν ζε  καθένας γιά τόν αυτό του, λλά λοι μαζί, ς κοινωνία προσώπων, μέσα στήν οκογένεια.  ρετή ατή πρέπει νά πηρετται καί νά καλλιεργται πό τούς συζύγους πρτον, στε καί τά παιδιά νά χαίρωνται στήν τμόσφαιρα τς γαλήνης πού προσφέρει  ταπείνωση, φο δι’ ατς κατανικνται τά πάθη.

«Πόσα ον τίκτει μν γαθά  ταπεινοφροσύνη; Τί βούλει;Τό νεξίκακον, τόόργητον, τό φιλάνθρωπον, τό νήπτικόν, τό προσεκτικόν...» ς Φιλιπ., μιλ. Η΄, 5, ΕΠΕ 21, 554).  ντιθέτως  γωϊσμός γκρεμίζει τίς σχέσεις, καταστρέφει τήν κοινωνία, ξεθεμελιώνει τά σπίτια, διαλύει τίς συζυγίες.

Φαίνεται, λοιπόν, πό σα ναφέραμε παραπάνω, λλά μαρτυρεται καίπό τήν δια τήν ζωή, τι καί μέσα στό γάμο χι μόνο εναι δυνατόν, λλάπιβάλλεται νά πάρχ πνευματική σκηση, φ’ νός μέν γιά τήν ετυχία καί τήν προκοπή τν συζύγων καί λης τς οκογενείας, φ’ τέρου δέ γιά τόν στέφανον παρά Κυρίου, πού δίδεται στούς γωνιστάς, ο ποοι νομίμωςθλονται στς ζως τό στάδιο.

 ερός Χρυσόστομος, σχετικά μέ τό θέμα μας, πάλι γίνεται δάσκαλός μας. «Μή κώλυμα (τς γιότητος)  γάμος;...  Προφήτης ο γυνακα εχε; Καί οκ γένετο κώλυμα το πνεύματος  γάμος..  Μωυσς ο γυνακα σχε; Καί πέτρας ρρηξε καί έρα μετέβαλε καί Θεο διελέγετο καί θεήλατον ργήννέστειλεν. Τί δέ Πέτρος,  κρηπίς τς κκλησίας,  μανικός ραστής τοΧριστο...  τήν οκουμένην περιδραμν καί σαγηνεύσας τήν θάλασσαν... οκ εχε καί οτος γυνακα;Ναί εχεν» ( Ες σ. μιλ. Δ΄, 2,3 ΕΠΕ 8Α,388).

Πιστεύομε, τι πρέπει ο νέοι νθρωποι νά πάρουν στά σοβαρά τήνπόθεση το Μυστηρίου το Γάμου καί νά ντιληφθον τι  Γάμος μέ σφάλεια καί σιγουριά, πως καί  μοναχική Πολιτεία, δηγε στόν γιασμό καί τήν κατά Χριστόν ησον τελείωση. Ο πιπολαιότητες σχετικά μέ τό, ς ερηται θέμα,δηγον σέ τραγικά ναυάγια καί τούς συζύγους καί λόκληρη τήν οκογένεια.

 ερέας, ταν τελειών τ Μυστήριο το Γάμου, λέγει τν εχή:«Παράλαβε ( Κύριε) τος στεφάνους ατν ν τ Βασιλεία σου...».

 πώτερος σκοπς το Γάμου εναι ν βοηθήσ τος συζύγους, διά τςμοιβαίας κα διαπτώτου γάπης, τς κοινς μαρτυρικς πορείας κα σκητικς ζως, διά τς δημιουργίας πογόνων, φ’ σον δώσει  Θες ατ τν ελογία,στε ν εσέλθουν στν Οράνια κα τελεύτητη Βασιλεία Του.

Δέν μπορε νά σταθ σπίτι χωρίς Χριστό, χωρίς πομονή, ταπείνωση,γάπη, προσευχή, πνευματικό γνα. Νά λοιπόν, πς μέσα πό τήν σκηση τοΓάμου γίασαν, γιάζουν καί θά γιάζουν ως τς συντελείας το αἰῶνος, τά ελογημένα νδρόγυνα.

Τς σκέψεις ατς φιερώνομε μ πολλ πατρικ γάπη σ λους τουςδελφούς μας, ο ποοι γωνίζονται μέσα π τν τίμιο Γάμο γι τόν γιασμό καί τήν θέωση.

Τος προβάλλομε ς παραδείγματα μιμήσεως σ σους δν βλέπουν τν Γάμο ς δρόμο γιότητος, λλ ς να προσωριν σταθμ ς μιά πρόσκαιρη κατάσταση στ ζωή τους. Κυρίως στ παιδιά μας ποτοιμάζονται ν λθουν ες Γάμου κοινωνίαν, στε ν λοκληρωθον ς προσωπικότητες, κερδίζοντας χι μόνο τος πιγείους θλους, λλ κα τος ορανίους στεφάνους.

Τέλος, παρακαλομε λους τούς, «ν τ μοναχικ βί νασκουμένους καερς συχάζοντας», στς προσευχς κα τς λιτς των, ν μνημονεύουν κατν ν τιμί Γάμ διαβιούντων δελφν μας κα νά δέωνται πρ σωτηρίας τν κλυδωνιζομένων νεκα, λιγοπιστίας, λλείψεως γάπης κα πομονς οκογενειν, στε ν λθουν ες τν πίγνωσιν τς ληθείας καί νά σωθον.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου